środa, 21 grudnia 2022

Historia Netflixa

 Netflix, Inc. – serwis VOD oferujący za zryczałtowaną opłatą dostęp do filmów i seriali poprzez media strumieniowe. W Polsce wystartował jesienią 2016 roku. Obecnie usługa dostępna jest na całym świecie z kilkoma wyjątkami (z serwisu nie można korzystać w Chinach, gdzie serwis współpracuje z lokalnymi dostawcami, a także na Krymie, w Korei Północnej i Syrii ze względu na ograniczenia nałożone na amerykańskie firmy przez rząd USA) 




Historia


Początkowo prowadziło działalność streamingową jedynie w wybranych regionach świata, stosując blokadę regionalną uniemożliwiającą dostęp z krajów, w których usługa nie była dostępna. W styczniu 2016 podczas targów CES przedsiębiorstwa

Przedsiębiorstwo zostało założone 29 sierpnia zapowiedziało zmiany[4] w prowadzonej dotychczas polityce rezygnując z blokady dla 150 państw (m.in. Polski). Poszczególne wersje regionalne różnią się od siebie ofertą, co wynika z ograniczeń licencyjnych, a także umów, które Netflix w przeszłości zawierał ze stacjami telewizyjnymi – przykładowo przez pewien czas, z uwagi na wcześniejszą sprzedaż licencji nc+, w polskim Netflixie brakowało House of Cards[5]. Aktualnie serial ten jest dostępny, a Netflix nie sprzedaje licencji na swoje produkcje polskim stacjom telewizyjnym (wydawane są jednakże płyty DVD z niektórymi pozycjami[6]).

Od 20 września 2016 jest dostępny w języku polskim – jednakże nie wszystkie materiały udostępniane w Polsce mają polską wersję językową, ewentualnie dostępne są wyłącznie napisy. Napisy w języku polskim nie zawsze są również dostępne poza granicami Polski. Języki, w których dostępne są materiały, różnią się w zależności od wybranego języka interfejsu serwisu.

Od 30 listopada 2016 znaczną część programów z biblioteki oryginalnych produkcji serwisu i niektóre z pozostałych dostępnych tytułów można oglądać bez dostępu do internetu, jednakże tylko w urządzeniach przenośnych z systemem iOSWindows 10 (także wersji mobilnej) i Android[7]. Jednym z rozwiązań jest także „inteligentne pobieranie”, które usuwa obejrzane odcinki danego serialu i w zamian ściąga kolejne[8].

W październiku 2016, Netflix odnotował ponad 86 milionów abonentów na całym świecie, w tym ponad 47 milionów w Stanach Zjednoczonych[9]. Rok później abonament opłacało 109 milionów ludzi, z czego 56,5 miliona pochodzi spoza Stanów Zjednoczonych[10]. W styczniu 2018 abonament w serwisie opłacało 117 milionów użytkowników[11]. W 2018 roku włodarze serwisu VOD przeznaczyli 12 miliardów dolarów na wzbogacenie oferty, zaś w 2019 planują wydać 15 miliardów dolarów[12].

W połowie 2018 Netflix poinformował, że w Madrycie powstanie jego pierwsze w Europie, centrum produkcji telewizyjno-fimowej[13]. To właśnie w Madrycie będą powstawać oryginalne, hiszpańskojęzyczne produkcje[14].

Netflix nie jest dostępny na terenie Chin, gdzie spółka zdecydowała się na sprzedaż swoich programów w formie licencji dla tamtejszych usługodawców, oraz – ze względu na obostrzenia rządu amerykańskiego – Korei PółnocnejSyrii i Krymu[15]. Netflix jest dostępny nawet na Antarktydzie.

W maju 2020 roku Sejm RP przegłosował ustawę przewidującą odprowadzanie składek przez serwisy VOD (w tym Netflix) na rzecz Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej (PISF). Składka nie jest nazywana podatkiem, natomiast ma ona wynieść 1,5% rocznego przychodu z działalności. Może to skutkować podwyższeniem ceny abonamentu na platformie[16].

Spotify

 Spotify  szwedzki serwis strumieniowy oferujący dostęp do muzyki oraz podcastów na licencji freemium[1]. Serwis był notowany w rankingu Alexa globalnie na miejscu: 81 (grudzień 2020)[2], w Stanach Zjednoczonych: 48 (grudzień 2020)[2].

Serwis oferuje cyfrowe objęte prawami autorskimi nagrania muzyczne i podcasty, w tym ponad 82 milionów utworów, pochodzące od wytwórni płytowych i firm medialnych[3]. Jest to usługa freemium, która podstawowe funkcje oferuje bezpłatnie, lecz z reklamami i ograniczonymi opcjami personalizacji. Dodatkowe funkcje, takie jak słuchanie offline i słuchanie bez reklam, są oferowane za pośrednictwem płatnych subskrypcji. Użytkownicy mogą wyszukiwać muzykę na podstawie wykonawcy, albumu lub gatunku, a także tworzyć, edytować i udostępniać listy odtwarzania.

Spotify reprezentuje społecznościowe podejście do słuchania i odkrywania nowej muzyki (listy znajomych, rekomendacje itp.). Wersja bezpłatna zawiera reklamy wyświetlane podczas słuchania muzyki. Nie pozwala na słuchanie muzyki bez połączenia z Internetem oraz słuchanie za pomocą Smart TV. Aplikacja mobilna na smartfon pozwala na odtwarzanie tylko w trybie losowym. Odtwarzacz internetowy na komputerze (dostępny pod adresem open.spotify.com) umożliwia odtwarzanie muzyki w trybie standardowym oraz losowym. Dzięki odtwarzaczowi online uzyskuje się przepływność 128 kb/s dla darmowego konta i 256 kb/s dla konta Premium. W przypadku aplikacji komputerowej uzyskuje się odpowiednio 160 kb/ s i 320 kb/s.

W I kwartale 2019 roku ze Spotify korzystało 217 milionów użytkowników, z czego 100 mln opłacało abonament[4]. 3 kwietnia 2018 roku spółka weszła na nowojorską giełdę[5][6]. Firma obrała nietypową ścieżkę wejścia na giełdę, decydując się na listing bezpośredni[7].


Obecne logo spotify 



Historia

Logo Spotify w latach 2008–2012.

Spotify zostało opracowane w 2006 roku[8] przez zespół firmy Spotify AB w Sztokholmie, w Szwecji. Firma została założona przez Daniela Eka, byłego dyrektora ds. technologii (CTO) Stardolla, oraz Martina Lorentzona, współzałożyciela DoubleTradera. Nazwa firmy, według Daniela Eka, zostało źle przez niego zrozumiana, kiedy Martin Lorentzon wykrzykiwał swoją propozycję z innego pokoju. Później wymyślili etymologię nazwy jako połączenie angielskich słów „spot” ["znajdź", "zauważ"] oraz „identify” ["rozpoznaj", "zidentyfikuj"][9]. Rozwojem usługi zajmuje się Spotify AB z siedzibą w Sztokholmie[10]. Firma jest spółką zależną od Spotify Ltd. z siedzibą w Londynie[11], która z kolei jest spółką zależną od Spotify Technology S.A. z siedzibą w Luksemburgu[12]. W kwietniu 2019 firma miała oddziały w 19 krajach[13]. Spotify w celu wejścia na chiński rynek wymienił się na akcje z firmą Tencent Music Entertainment (7,5% Spotify za 9% TME)[14]. Nazwano to strategiczną współpracą

Czeska Republika

 Czechy, Republika Czeska (cz. Česko, Česká republika [ˈt͡ʃɛskaː ˈrɛpublɪka]) – unitarne[2] państwo śródlądowe w Europie Środkowej. Od północy graniczy z Polską, od zachodu i północnego zachodu z Niemcami, od południa z Austrią, a od wschodu ze Słowacją[10]. Stolicą i największym miastem Czech jest Praga. Kraj składa się z trzech historycznych krain – Czech właściwych, Moraw i czeskiej części Śląska[11]. Na powierzchni 78 866 km² żyje ponad 10,6 mln osób, z czego 94% to Czesi. Państwo czeskie dzieli się na czternaście krajów. Czechy są republiką parlamentarną, demokratycznym państwem prawa o liberalnym systemie rządów, opartym na swobodnej rywalizacji partii i ruchów politycznych[12]. Głową państwa jest prezydent. Naczelnym organem władzy ustawodawczej jest parlament z Izbą Poselską i Senatem, władzy wykonawczej rząd z czternastoma ministerstwami, a władzy sądowniczej Sąd Konstytucyjny i Sąd Najwyższy. Czechy są członkiem wielu organizacji międzynarodowych, m.in. ONZ, Unii Europejskiej, NATO, strefy Schengen, Rady Europy, OECD i Grupy Wyszehradzkiej.

Według Banku Światowego Czechy należą do 31 najbogatszych krajów świata pod względem dochodów per capita[13][14]. Procent mieszkańców Czech żyjących poniżej progu ubóstwa jest znikomy[15][16][17][18][19]. Czechy wykazują stosunkowo niewielki stopień nierówności w dochodach pomiędzy najbogatszymi i najbiedniejszymi obywatelami oraz stosunkowo zrównoważoną redystrybucję majątku. Bezrobocie jest od dłuższego czasu na niskim poziomie, znacznie poniżej średniej krajów rozwiniętych[20]. Na podstawie danych Institute for Economics and Peace zawartych w Global Peace Index Czechy są 10. najbezpieczniejszym krajem świata pod względem zagrożenia wojną i występowania przestępczości fizycznej[21]. W indeksie śladu ekologicznego Czechy są w porównaniu do pozostałych krajów rozwiniętych znacznie mniejszym dłużnikiem ekologicznym[22][23][24].

Według Indeksu poziomu korupcji prowadzonego przez Transparency International, w 2015 r. Czechy znajdowały się na 10. miejscu wśród krajów w UE.



Pochodzenie nazwy kraju


Nazwa Czechy (cz. Čechy) pojawia się po raz pierwszy w źródłach pisanych w IX wieku. W 1777 roku pojawia się młodsza nazwa Česko, będąca wynikiem procesów słowotwórczych zachodzących wówczas w języku czeskim. Po 1993 roku przyjęło się używać nazwę Čechy jako określenie Czech właściwych, podczas gdy Česko miało oznaczać cały kraj, łącznie z Morawami i tzw. Śląskiem Czeskim. Podział ten jest czysto umowny i nie jest ściśle przestrzegany. Szczególne kontrowersje nazwa kraju wywołuje na Morawach, ze względu na poczucie odrębności etnicznej części Morawian[26], i wcześniejsze próby ustanowienia nazwy kraju jako Republiki Czeskomorawskiej[27].

Współcześni językoznawcy łączą nazwę Czechy z rdzeniem čel-, w którym miało dojść do ekspresyjnej zamiany l w chь. Rdzeń ten występuje również w wielu innych słowach, np. čeleď (czeladź) i člověk (człowiek). Liczne przykłady w językach słowiańskich pozwalają przypuszczać, że nazwa utworzona z rdzenia čel- i hipokorystycznego morfemu -chь miała pierwotnie oznaczać „członka rodu, ziomka” lub nawet „człowieka”. Nazwą tą posługiwało się jedno lub więcej plemion słowiańskich zamieszkujących w okresie średniowiecza Kotlinę Czeską.

Łacińska nazwa Czech – Bohemia (Boiohaemum), pochodzi od nazwy celtyckiego plemienia Bojów, którzy zamieszkiwali Kotlinę Czeską w okresie starożytnym. Od nazwy łacińskiej pochodzi także niemiecka nazwa kraju Böhmen i francuska Bohême. Stąd też bohema, w znaczeniu cyganeria artystyczna.



Republika Nigru

 Niger , oficjalnie Republika Nigru ( francuski : République du Niger , Hausa : Jamhuriyar Nijar ), to kraj śródlądowy w Afryce ZachodniejJest to jednolite państwo graniczące z Libią na północnym wschodzie , Czadem na wschodzie , Nigerią na południu , Beninem i Burkina Faso na południowym zachodzie, Mali na zachodzie i Algierią na północnym zachodzie . Zajmuje powierzchnię prawie 1 270 000 km 2 (490 000 mil kwadratowych), co czyni go drugim co do wielkości krajem śródlądowym w Afryce Zachodniej , po Czadzie . Ponad 80% jego powierzchni lądowej leży na Saharze . Jest w przeważającej mierzeOkoło 25-milionowa populacja muzułmańska [17] [18] żyje głównie w skupiskach położonych dalej na południe i zachód kraju. Stolica Niamey znajduje się w południowo-zachodnim rogu Nigru.

Znajduje się w grupie krajów najsłabiej rozwiniętych . Niektóre niepustynne części kraju przechodziły okresowe susze i pustynnienie . Gospodarka koncentruje się wokół rolnictwa na własne potrzeby , z niektórymi rolnictwem eksportowym na bardziej żyznym południu oraz eksportem surowców, w tym rudy uranu . Stoi przed wyzwaniami rozwojowymi ze względu na położenie bez dostępu do morza, pustynny teren, wyższy współczynnik dzietności bez kontroli urodzeń i wynikające z tego przeludnienie . [19]

Społeczeństwo odzwierciedla różnorodność zaczerpniętą z niezależnych historii niektórych grup etnicznych i regionów oraz ich okresu życia w jednym państwie. Historycznie rzecz biorąc, Niger znajdował się na obrzeżach niektórych państw. Od czasu uzyskania niepodległości Nigeryjczycy żyli pod rządami 5 konstytucji i 3 okresów rządów wojskowych . Po wojskowym zamachu stanu w 2010 roku Niger stał się demokratycznym , wielopartyjnym państwem. Większość ludności mieszka na obszarach wiejskich





Prehistoryczny Niger

Starożytne ryciny naskalne przedstawiające stada żyraf, koziorożców i innych zwierząt na południowej Saharze i Nigrze

Ludzie żyli na terenach dzisiejszego Nigru od najdawniejszych czasów. W sąsiednim Czadzie znaleziono szczątki Australopithecus bahrelghazali sprzed 2 do 3,5 miliona lat .

Archeolodzy w Nigrze mają wiele do zrobienia, ponieważ niewiele wiadomo o prehistorii społeczeństw zamieszkujących południe, dom ogromnej większości współczesnych Nigeryjczyków. [1] Jednak pustynie i góry na północy przyciągnęły uwagę starożytnych opuszczonych miast i prehistorycznych rzeźb naskalnych znalezionych w Górach Powietrznych i na pustyni Ténéré .

Znaczne dowody wskazują, że około 60 000 lat temu ludzie zamieszkiwali tereny, które od tego czasu stały się wyludnioną Saharą w północnym Nigrze. Później, na ówczesnych ogromnych żyznych łąkach, od co najmniej 7000 pne istniało pasterstwo, wypas owiec i kóz, duże osady i garncarstwo. Bydło zostało wprowadzone na Saharę Środkową ( Ahaggar ) od 4000 do 3500 pne. Niezwykłe malowidła naskalne, z których wiele znaleziono w górach Aïr, datowane na okres od 3500 do 2500 pne, przedstawiają roślinność i obecność zwierząt raczej odmienną od współczesnych oczekiwań. [2]

Jedno odkrycie sugeruje, że to, co jest obecnie Saharą w północno-wschodnim Nigrze, było domem dla kolejnych społeczeństw epoki holocenu . Jedno miejsce na Saharze ilustruje, jak osiadły łowcy-rybacy-zbieracze żyli na skraju płytkich jezior około 7700–6200 pne, ale zniknęli w okresie ekstremalnej suszy, która mogła trwać przez tysiąc lat ponad 6200–5200 pne. Kilka dawnych wiosek i stanowisk archeologicznych na północy pochodzi z okresu Sahary Zielonej w latach 7500–7000 do 3500–3000 pne . [3] Kiedy klimat powrócił na łąki sawanny — bardziej wilgotne niż dzisiejszy klimat — i jeziora pojawiły się ponownie na terenach dzisiejszej Ténérepustyni, ludność zajmująca się myślistwem, rybołówstwem i hodowlą bydła. Ta ostatnia populacja przetrwała prawie do czasów historycznych, od 5200-2500 pne, kiedy rozpoczął się obecny okres suchy. [4]

Gdy Sahara wyschła po 2000 roku p.n.e., północ Nigru stała się pustynią, jaką jest dzisiaj, z osadami i szlakami handlowymi przylegającymi do Powietrza na północy, Kaouar i brzegiem jeziora Czad na zachodzie oraz (poza rozproszeniem oazy) większość ludzi mieszka wzdłuż dzisiejszej południowej granicy z Nigerią i na południowym zachodzie kraju


Historia Netflixa

  Netflix, Inc.  –  serwis VOD  oferujący za  zryczałtowaną  opłatą dostęp do filmów i seriali poprzez  media strumieniowe . W Polsce wystar...